Bir zamanlar çocuklar itfaiyeci ya da doktor olmanın hayalini kurardı. Şimdilerde ise anaokulu sınıflarında duyduğumuz popüler cevap: “Ben YouTuber/Influencer olacağım!” Peki, henüz ayakkabı bağcıklarını bağlamayı yeni öğrenen bir nesil için “etki bırakmak” ne anlama geliyor? Biz yetişkinler bunu bir tüketim çılgınlığı olarak görsek de, aslında doğru kurgulanmış bir “influencer oyunu”, çocuklara özgüven, hitabet ve dijital okuryazarlık kazandırmak için eşsiz bir fırsat sunabilir.
Ekranın Arkasından Oyunun İçine
Influencerlık kavramını, çocukların elinden tableti alıp onları oyunun merkezine koyarak bir eğitim aracına dönüştürebiliriz. İşte sınıfta veya evde uygulayabileceğiniz, hem eğlenceli hem de öğretici “Influencer Temalı” etkinlik önerileri:
• “Kutudan Ne Çıkacak?” (Unboxing) Oyunu:
İçine rastgele nesneler (bir kozalak, eski bir anahtar, renkli bir taş) koyduğunuz bir kutu hazırlayın. Çocuk kutuyu açarken içindekini sanki dünyanın en ilginç şeyiymiş gibi arkadaşlarına tanıtmalı. Bu oyun; betimleme yeteneğini ve doğaçlama becerisini geliştirir.
• “Günün İyilik Akımı” (Challenge):
Sosyal medyadaki “challenge” kültürünü pozitif bir yöne evirin. “Bugün herkes bir arkadaşına yardım etme challenge’ına katılıyor!” diyerek bir iyilik zinciri başlatın. Akşam olduğunda her çocuk “takipçilerine” (ailesine veya sınıfına) bu görevi nasıl tamamladığını anlatsın.
• “Canlı Yayın: Nasıl Yapılır?” Atölyesi:
Bir karton kutudan “ekran” yapın. Çocuk bu ekranın arkasına geçerek bir becerisini anlatsın: “Lego’dan kule nasıl yapılır?” veya “En hızlı nasıl zıplanır?”. Bu, topluluk önünde konuşma korkusunu yenmek için harika bir yoldur.
Gerçeklik ve Filtre Arasındaki İnce Çizgi
Anaokulu dönemi, hayal ile gerçeğin birbirine en çok karıştığı dönemdir. Onlara influencerları anlatırken, ekranlarda gördüğümüz her şeyin bir “hazırlık” ürünü olduğunu, o pırıltılı videoların arkasında bir emek (ve bolca deneme-yanılma) olduğunu basit bir dille anlatmalıyız.
Onlara “beğeni” sayısının değil, paylaştıkları bilginin veya neşenini kıymetli olduğunu hissettirmek, geleceğin dijital dünyasında sağlıklı birer birey olmalarının anahtarıdır.
Dijital dünyayı kapı dışarı edemeyiz ama kapıyı biz açıp içeriye buyur edebiliriz. Çocukların “görülme” ve “takdir edilme” ihtiyacını, onları ekran bağımlısı yapmadan, yaratıcılıklarını tetikleyen birer “içerik üreticisine” dönüştürerek yönetmek bizim elimizde.
Unutmayın; en iyi filtre, bir çocuğun doğal gülümsemesidir.
