Birçok spor dalı vardır; kimisi hız ister, kimisi güç, kimisi ter içinde kalmayı… Ama pilates bambaşkadır. Pilates, bedeninle barışmanın, zihninle el sıkışmanın ve kendine verdiğin değeri her nefeste hatırlamanın en zarif yoludur.
Günlük hayatın koşturmacasında omuzlarımıza çöken yükleri fark etmeyiz. Masa başında eğilen sırtlarımız, düşüncelerden sıkışan nefesimiz, fark etmeden yorgun düşen bedenimiz… Pilates tam da bu noktada devreye girer. Sana yalnızca “egzersiz yap” demez; “kendini hisset, nefesini duy, bedenine şefkat göster” der.
Her hareket, kendi bedenine attığın bir imza gibidir. Bir bacak kaldırışı bile aslında sana “Denge bulmak için önce durmalısın” der. Bir nefes alış verişi, “Hayat ritmini sen belirliyorsun” diye fısıldar. Güçlenirken inceldiğini; esnerken özgürleştiğini; terlerken tazelendiğini fark edersin.
Pilatesin belki de en büyülü yanı, sonuçların yalnızca bedende değil, ruh hâlinde de görünmesidir. Daha dik durursun, daha sakin konuşursun, gülüşün bile ferahlar. Çünkü artık kendine, iyi hissettiğin bir alan açmışsındır.
Bugün pilatese başlayan herkes aslında küçücük bir değişiklik için yola çıkar… ama çoğu, hayatının daha dengeli, daha güçlü ve daha mutlu bir versiyonuyla tanışarak devam eder.
Belki de hepimizin ihtiyacı tam olarak budur: Bedenimize kulak verdiğimiz, nefesimizi hatırladığımız, güçlenirken inceldiğimiz o sakin ama güçlü anlar…
Kısacası pilates, sadece bir spor değil; kendine verdiğin değerin zarif bir ifadesidir.
